Onderweg naar Chang Mai

Vanmorgen stond de bus om 7:30 uur klaar voor vertrek, we maken ons op voor weer een lange reisdag naar Chang Mai. 

Onderweg bezoeken we de tempel Wat Phra That Lampang Luang, een van de belangrijkste en gerespecteerde tempels van Noord-Thailand. Omdat het voor de kids de zoveelste tempel is, heeft Sanne een knutsel- en meditatiemoment georganiseerd. Wij als ouders kunnen dan rustig de tempel bezoeken en onze gids Prasong neemt nu uitgebreid de tijd om het een en ander uit te leggen. Bijvoorbeeld over de verschillende houdingen van Boeddha bij de verschillende dagen van de week. Het blijft interessant.

We rijden weer verder en lunchen onderweg bij een tankstation met een KFC. Sanne verontschuldigt zich, maar er is geen betere lunchplek in de buurt. De kinderen vinden het geen probleem en willen als toetje een donut van de naastgelegen Dunkin' Donuts. We brengen nog een kort bezoekje aan de 7 eleven en rijden weer verder.

Er volgt nog een korte stop bij een olifantenziekenhuis, waar olifanten uit heel Thailand kunnen worden genezen. Zowel wilde als huisolifanten worden hier behandeld. Er verblijven ook olifanten die ledematen zijn verloren doordat ze op bommen hebben getrapt bij de grens met Cambodja. Ze maken protheses, zodat de olifanten weer kunnen lopen. Deze olifanten verblijven de rest van hun leven in het ziekenhuis en we vragen ons af wat de kwaliteit is van hun leven. Aan het einde van het bezoek ontdekken we een slangetje op een hek die we eens goed kunnen bekijken. 

We stapten voor de laatste keer in de bus. We stoppen nog even bij een lokale markt langs de weg waar ze allerlei exotische dingen verkopen. Er blijkt een medereiziger gefrituurde kikker te hebben gekocht en in de bus het Guus een stukje van de poot geproefd. Helaas zijn hier geen beelden of bewijzen van :-). We arriveren na een uurtje rijden in Chang Mai, waar we de komende 4 nachten in een mooi hotel verblijven. We nemen afscheid van zowel Prasong als de buschauffeur. Het vijfjarige dochtertje van Prasong staat hem al op te wachten en blijkt vloeiend Engels te spreken. Engels sprekende Thai hebben echt een voorsprong op de inwoners die alleen Thai spreken en zij is hiermee voorbereid op de toekomst. Bram en Guus weten niet hoe snel ze hun zwembroek aan moeten doen en Ruud en Suzanne lopen nog een rondje in de buurt van het hotel voordat ze ook naar het zwembad gingen. Zo eindigt de lange reisdag relaxed.

In de avond lopen we naar een restaurantje in de buurt, waar we lekker hebben gegeten. Moe maar voldaan vallen we in slaap.

Aanvulling: we hebben een video gekregen waarbij onze gids Sanne een kikker eet, zie de bijgevoegde video